Translate

Posts tonen met het label #emmy chau. Alle posts tonen
Posts tonen met het label #emmy chau. Alle posts tonen

vrijdag 26 juni 2015

een wiebelend bootje en het begon met een boom



Pracht in de Gracht Zaltbommel  organiseert dit jaar voor de 6e keer Beelden in de grachten rond Zaltbommel. Ongekend wat een uitdaging. 2 jaar geleden deden Hans Vernooij en ik mee met 'plastic fantastic':  een huisje van plastic draagtassen waar een bloem door het dak heen op een zonnepaneel groeide. Het werkte ook nog. Na maandenlang proefjes en knutselen - en dankzij Radio Piet Arnhem en Mark Giesen buurman konden we uiteindelijk de goede schakelaars in elkaar solderen om de pneumatische uitschuifarm met accu en zonnecollector op het huisjes dak te laten werken. De bloemstengel groeide als het ware door het huisje van plastic draagzakken heen en verlengde zich elke paar minuten met een kleine meter. Wow. Dat was goed voor de 2e publieksprijs. Peter Greenaway gebruikte voor zijn expositie in fort Asperen eenzelfde principe voor een installatie om alle ramen tegelijk open te zetten.
Bestuur Pracht in de Gracht: Corlique Kosterman, Janneke Hillenaar, Chris Puijker, Arno Udo: gedreven kunstminnenden en kunstenaars. Opening 12 juni - beelden in de gracht festival staat tot en met 1e week september. Ook is op de Martin van Rossemsingel 53 te Zaltbommel een  informatie punt voor route en beschrijving en boekwerkje en veel belangrijker: in de beeldentuin staat werk van de deelnemende kunstenaars: pracht in de gracht.nl



Emmy Chau en Sjoerd Schwibettus werkten samen en staan met 2 beelden in de gracht voor deze editie:
'I dream'd in a dream' https://youtu.be/VrLKF3JjHjM
'Stairway to Heaven'  https://youtu.be/PiZXAHrA3fM
van walkingfaces.nl met Tijs van Trigt, Chris en Paul van 
Prachtindegracht.nl. Heel veel natte voeten, 2 mislukte pogingen, 2 mensen bijna in het water en wat blauwe nagel en bloedblaren van vingers ertussen. Hij staat! echt wel 5 meter hoog. Diepte water bijna 3 meter. Forse krachtinspanning en 2 kleine wiebelende bootjes.

En dan ook nog winnen! Eind september 2015 aan het eind van de 2,5 maand Pracht in de Gracht expositie werd de Publieksprijs ad Euro 2500,00 - aan 'Stairway to Heaven' toegekend: ze zijn toch zeker een nul vergeten in de prijsvermelding?
Arno van de Rabo bank deelt hem uit en we staan ook nog een keer met zijn allen erop:
Arno (Rabo directeur) - Corlique (voorzitter bestuur) - Sjoerd   (de knapste) en Chris (secretaris bestuur).




'Totems'

De link naar de filmpjes (duur 2min.) hierboven: echt heel bijzonder: je ziet hem vallen!
Pracht in de Gracht 2015: 
Opening 12 juni, reuze fijn met frietkot en burgemeester dichtend. De hierbij afgebeelde 'totems' staan in de beeldentuin, de zwaardwachter en de cycloop had ik nog over van al die anderen uit Maastricht-Internationaal Landart symposium, Dinxperlo schoolproject op basisschool De Wegwijzer  en Arnhem Wijken voor Kunst festival 2013 en cultuurroute met Merith Smals voor mbo opleiding 't Venster Arnhem 2014.Het is hun 4e leven nu! 
En ze zijn extra feestelijk uitgedost. Het terracotta leger' van Emmy Chau in de beeldentuin bij Pracht in de Gracht festival is hier ook afgebeeld.  Dit is een deel van de 9000 man zwart en rood, elk uniek, zoals onder meer in Ede Cultura Gallerie tentoongesteld in februari 2015.  De grachten van Zaltbommel - mooie wandeling in het groen en Zaltbommel is pittoresk.  De beelden Staan, drijven tot begin september 2015.

't begon met 'n boom  


De boom op 't Staringplein - die ging om. En toen nog een en toen nog een. Kastanjebomen. Als ze in bloei stonden was het feest. Na de rooiing parkeerden auto's daarna op de lege boomspiegels, en steeds meer hondenuitlaters hoefden niet meer verder met hun hond, vonden ze. Ik zette uit protest een aantal borden neer zodat er aandacht zou zijn voor die verloren plekken groen, de verloren plekken boom. Er waren in korte tijd 4 bomen verdwenen: hier moest wat gebeuren. Verbaasd keken mensen op bij de borden: 'hier staat geen boom' werd uitgebreid met 'hier staat geen huis', 'hier staat geen auto'. De inspiratie kwam heel simpel vanuit het gezegde huisje, boompje, beestje.
We deden mee aan internationaal Landart Symposium Maastricht en bouwden daar met boomstammen een heel veld vol totems. Op de link kun je een goede impressie krijgen van de beelden. Direct na de manifestatie zorgden vandalen ervoor dat  de totems in de vijver en in stukken verspreid werden terugvonden. We namen de beelden  mee naar het Staringplein Arnhem: Ze werden de wakers van het plein. Met hulp van alle pleiners werd het plein weer groen: er werden hekjes om de boomspiegels geplaatst en ook de zandbak werd omgetoverd tot plein tuin.


Hoi Sjoerd, brief in het laatje, de buurman:

Jouw beelden op het Staringplein gebruiken wij in onze cultuurroute voor vmbo 't Venster. Nou leek het ons leuk om daar een brief van de kunstenaar voor te lezen. Een brief waarin de kunstenaar iets verteld over het kunstwerk, mag alles zijn! En misschien een prikkelende vraag voor de leerlingen. Het leek ons leuk als die brief in dat beeld met die laatjes in 1 laatje ligt. Alsof het kunstwerk even tot leven komt door de woorden van de kunstenaar. 
Nou zijn wij natuurlijk niet de kunstenaars. Zou jij misschien mee willen werken en een brief willen schrijven aan deze VMBO leerlingen? 
Ik ben benieuwd! En hoor graag of je hier tijd/zin voor hebt. 
Groetjes,  Merith 

Antwoord:                                            

Arnhem 2 dec.2013 - Goh word ik zomaar deel van een cultuurroute. Altijd fijn.
Mij lijkt 't ook leuk met die brief in dat laatje. Moet er dan nog aan gaan werken. 
Er waren meer door regen en vandalen om, ze staan weer behalve 1 – die heeft wat meer werk  en ook dat ga ik herstellen en op tijd voor de cultuurroute weer goed maken.
Maar wanneer is het gebeuren eigenlijk?


Brief: Dit is het plein met de naam van een dichter. 

Staring was een romantische dichter uit de 19e eeuw-blonk uit in dichterlijke vertelkunst:                               'Sikkels klinken, Sikkels blinken,
Op het plein                               Ruischend valt het graan.
voel ik nog                                 
Zie de bindsters garen,

zijn woorden                              Zie in lange scharen
in de lucht.                                
Garf bij garven staan.'
                                                 

Als ik beelden maak of als ik dans, als ik schilder of als ik mimetheater speel, als ik schrijf en als ik guts en druk,
Dan voel ik me een dichter en omarm de stilte van wat er niet staat en dans van binnen de dingen die niet zichtbaar zijn.

Poëzie is huid, adem, ruimte.
Poëzie is het moment van beweging, het idee van aanraken, het zinderen(trillen) van een geluidloze beweging en het strekken van een been, het huilen van een arm.
Poëzie is elke hapering van een stille gedachte.
Mijn kunst heet lijfelijke poëzie
WalkingFaces maakt lijfelijke poëzie.
De sculptuur van de mens staat centraal. 

Het Staringplein heeft strijders nodig. Wakers die ervoor zorgen dat het dichten blijft, dat de stilte nog mag en dat het onzichtbare blijft.
Langzaam vervalt het plein en verdwijnen 1 voor 1 de bomen.
Al jaren strijden we voor een nieuwe look –een echte kunsttuin voor de buurt en voor alle mensen die langskomen en we willen de bomen terug die zijn weggehaald.
De totems die ik heb gemaakt waken en drukken uit dat hier het onzichtbare moet blijven. De beeldentuin geven het plein de bomen terug.

Als een guerrillastrijder 

heb ik Ongevraagd, ongewild, onbetaald, onbezonnen deze totems op obscure tijdstippen rond dit vervallen  soms troosteloos pleintje geplaatst.
Er komen honderden kinderen elke dag voorbij. Ze lopen over de muurtjes en aaien en voelen de totems op hun weg. Ze kijken in de cycloop, die met de laadjes en raken het zwaard aan en soms klinkt er het brons van de helm.
Al die bewegingen blijven achter.

Recensie door leerlingen van vmbo 't Venster:

Bomen die lijken op mensen, dieren, ridders, kunstbomen en meer? Met de cultuurroute van ckv 'T Venster voor de 3de jaars hebben de leerlingen langs verschillende kunstwerken in de omgeving van de school gelopen en hebben daar verschillende opdrachten bij gedaan. Een van de kunstwerken waar we stil bij hebben gestaan zijn de 'Totems' van Sjoerd Schwibettus op het Staringplein. Hij heeft in het vervallen speeltuintje op het plein van stukken boom, oude gebroken borden, boeken, enz. beelden gemaakt. Deze totems, zoals hij ze noemt, heeft hij gemaakt omdat de gemeente Arnhem alle bomen op het plein weghaalt en de laatste boom die er staat zal waarschijnlijk binnenkort ook eruit gaan. De totems beschermen op een kunstzinnige manier het plein als een soort strijders, kruisvaarders, ridders. De kunstenaar heeft voor de leerlingen een brief voorgelezen en naar aanleiding daarvan en het bekijken en voelen van de beelden hebben de leerlingen 3 vragen beantwoord: Wat herken je in het kunstwerk? Wat vind je goed aan het kunstwerk? Wat zou je verbeteren aan het kunstwerk.

"Heh!? Is dit kunst? 

Wat is dit? Op elkaar gestapeld! Boomstukken?" Een kunstenaar komt op het plein met een brief. Een brief die in het laatje van het 'cycloop'-beeld thuis hoort. Een brief over ene meneer Staring, met veel rare woorden, een brief over betekenissen, poëzie, WalkingFaces. De brief vraagt of wij de kunstwerken aan willen raken!? Spannend. He! Het aanraken en voelen van een kunstwerk met een voorgelezen brief roept associaties op. "Dat is iets wat we niet kennen, maar wel interessant." Ik herken gezichten, kruisvaarders, een boekenhouder, bewakers van het plein, een kast, poppetjes, een kruis, dierenhuiden, dieren, mensen, kunstbomen met sierlijke dingen, een denkende man, ridders, herinneringen, een cycloop, strijd, gevecht. "Ik wil met het kunstwerk op de foto, met die met het zwaard."


"Wow! Zijn dit echte boeken?" 

Allemaal huishoudelijk materiaal om de kunstwerken mee te maken. Borden van een oma, bloempotten, scheikundeboeken, purschuim e.d. "Purschuim wat is dat?" Heel leuk materiaal om mee te werken, zegt de kunstenaar.
Op de schommel vul ik mijn vraag in wat ik goed vind aan het kunstwerk. Ik spring van de schommel om nog even iets beter te kijken en te voelen aan de beelden. Even een rondje eromheen lopen hoor. Graag! Dat geeft de beelden een bepaalde beweging en die bewegingen blijven achter op het plein, zegt de kunstenaar. Het is creatief, mooi gemaakt, een goed onderwerp, een jongensdroom, creatief omgaan met voorwerpen, goed passend bij het plein, sierlijk en mooi, mooi met vormen, goed dat er een minder leuk verhaal achter zit, vrij om er veel in te kunnen zien, gebruik maken van de natuur, origineel, fantasierijk, expressief, heel apart... Tja hoe bedenkt een kunstenaar dit? Hoe kunnen deze materialen het verhaal over het plein maken, laten zien, beschermen?

Het is apart. Wat zou je er dan aan willen veranderen? Het is nog wel een beetje onduidelijk wat het is.. Iemand anders zegt: "Ik zou er niks aan veranderen! Dit is iemands creativiteit en ik vind dat mooi." Ik zou het schoonmaken, glitteren, licht erop zetten in de avond, duidelijker maken, netter maken, verven met neonverf, beter beschermen, zonde van de bomen vinden, groter maken, niet kunnen bedenken, schuim weghalen, meer kleur geven, meer detailleren, maken met nieuwe bomen, niet veranderen, dierenbont weghalen. Dankjewel. Ik vond het raar, maar ik heb toch goed geluisterd. Ik begreep niet alles, maar ik heb de kunstwerken wel durven aanraken.

Dinxperlo op school de Wegwijzer,

- van Bomen tot Beestenspul - 2 dagen bikkelen - in de klas en op het schoolplein.

We hebben kastanje bomen die gerooid moesten worden voor het kunstproject gekregen. Dit is het 3e leven van de totems. Een aantal vanuit Landart Maastricht en Wijken voor Kunst 2013 gingen mee. Samen met Paul en Neeltje Hoftijzer werken we verder met boomstammen die vanuit het rooien zijn bewaard. De kastanjebomen waren ziek en Gemeente Dinxperlo moest rooien maar stelde ze voor het project beschikbaar.


   






vrijdag 13 maart 2015

verdwalen in je dromen











talisman

Hierboven 'Bootje van Verlangen', een grote golf van talisvrouwen en talismannen glijdt, ligt over de donkerbruine vloer. Wit porceleinen handgevormde figuurtjes met Delfts Blauw gekleurde afbeeldingen van herinneringen. De figuurtjes hou je zo vast in je hand en zijn allemaal - er zijn bijna 200 - uniek gevormd. Sommigen meer abstract, anderen meer met herkenbare ledematen of lichaamsvormen. Het is zoals je vroeger een mooie kei in je hand hield, een kei of bizondere steen die je vond en die je bewaarde in je zak en die je vertrouwen en houvast gaf als je je hand er om heen sloot. Jouw geheim ook een beetje. Vandaar talisman of talisvrouw benaming. Ze liggen in rijen van 3 en golven uit het als een papieren bootje gevouwen ijzeren grid. Het Bootje van Verlangen. Daarboven nog een aantal figuurtjes van porcelein als een wolk van dromen en verlangens. Dromen die tastbaar worden en uitkomen.

'leger'

Verschillende circels van keramieke legers doen denken aan de 1e keizer van China Qin Shi Huangdi(259 v.Chr.-210 v.Chr.). Hij is ons bekend door de Chinese Muur en door zijn opgegraven Terra Cotta Leger. Hij was geobsedeerd van de mogelijkheid tot eeuwig leven en stuurde vele schepen uit op zoek naar het land van onsterfelijkheid. Dromen en Verlangens. En ook naar de titel verwijzend: tussen hemel en aarde. De terra cotta figuurtjes staan boven en onder de sokkels en vormen een cirkel. Enkele zwartgekleurde figuurtjes zijn als het ware de dwarse of de zwarte schapen wellicht. Verderop staan ook terra cotta fantasie burchten met heuse wroetende mollen als in een onderaardse 'leger'. Sinds de zomer zijn Emmy en ik gediplomeerde mollenvangers dankzij Hotze Bonnema uit GroteGast. Hij leerde ons hoe te vangen en de gangen te onderscheiden. Als je heel veel lijnen en gangengewroet vlak aan de oppervlakte ziet die door elkaar heen krioelt, dan weet dat je daar niks te zoeken hebt, daar zijn een paar puber mollen bezig geweest.

laatste week

Het werk wordt zaterdagavond uitgeruimd. We hebben de laatste week alvast uitgeluid met een feestje vanwege zoon 36 jaar. We waren bij elkaar met vrienden die hem vanaf heel jong hebben meegemaakt. Er kwamen een aantal verhalen terug.
Sprekend paard: Riska was een 7 jr. oude volbloed merrie. Toen we in De Bilt woonden, zag ik kans om een eigen jongensdroom voor mijn zoon waar te maken en bouwde ik op de 3/4 ha land een mooie stal en kocht een heuse volbloed merrie om te gaan rijden in de Pan bossen. Wat een feest. 
Mijn zoon zong en humde. Het paard Riska ook. Nooit heb ik een paard horen zingen, maar echt onmiskenbaar humde en zong Riska mee, een soort van continue blazen tussen de lippen waardoor de lippen rollen en briesen. Dit duurde vaak met kleine tussenpozen de hele rit door de bossen. Alleen als zoon een Engels lied van de Beatles inzette was het even stil, zag je de oren heen en weer luisteren: Engels was Riska een brug te ver.

gebouw cultura

Wonderlijk groot en uitnodigend. Er is alles bij elkaar, maar wel zo ruimtelijk dat je je als bezoeker zeer welkom voelt. Dat kunnen ze toch heel goed in Ede. We hebben in t restaurant lekker zitten tafelen, en dan via tussendeur kun je door de lounge en de open tribune plek en schouwburg ingang en cafe naar bibliotheek en gallerie. Overal prachtige zitjes voor een goed gesprek.
In de open tribune plek zag ik vooraf een grote schare senioren zitten die een film aan het bekijken waren. De projector in filmhuis was defect zodat het zo werd opgelost. Ik kwam Roos Hummelinck tegen, oud student en al enkele jaren werkzaam voor het kunstcultuurlescentrum. Die zitten daar ruim met enkele zalen ook bij. Evenals de regionale Radio! Het kan niet op.

Sarah Walder maakte voor de opening 2 composities op cello. Deze waren vanuit de kunstwerken geinspireerd: het aardse maar ook het vluchtige verlangen dat je als een tekening in de ruimte probeert te vangen. Overal herhalende voetstappen die verder gaan en jij staat daar nog in het luchtledige. ze komen on line (Youtube.com/walkingfacesteevee) samen ook met de prachtige dichtregels van stadsdichter Arjan Keene. Hier nog eens zijn dichtregels:

vannacht heb ik een droom gehad.


Het was een droom uit een vergeten land,                       Vanaf een brede muur keek ik omlaag                       Een labyrinth dat in de grijze aarde                De grond bewoog. Alles schokte. Ik schrok,
een wereld die ik dacht nog te herkennen.                       in eindeloze lange loopgraafgangen.                         als in een hinderlaag te wachten lag               maar in mij school een diep verlangen
Ik hoorde iets dat leek op vreemde stemmen,                  Het leken sleuven, voren, slangenwanden,                op wat ik in geblutste aders zag                      om te zien wat uit die mollengangen kroop
het licht viel ergens tussen nacht en dag.                         die door een grote hand waren gegutst.

de andere helft houdt u nog even tegoed.

 Emmy aan het uitleggen voor haar 225x150 met de hand gelepelde print van gegutste linosnede 'dreams of zebra's and men'. De grafriek is als een groot aantal van haar werk te groot voor een pers. En dus 'lepelt' ze eigenhandig urenlang de print op de vloer. 'Hoelang doe je over 1 werk?' wordt er veelal gevraagd. Zeker 7 maanden, elke dag. 

maandag 5 augustus 2013

Art Installation 'Waste Paper' Sjoerd Schwibettus en Emmy Chau - WalkingFaces.nl

Voor Universiteit van Wageningen, opdracht van Green Office. De installatie is verleden; het materiaal hebben we nogmaals gebruikt voor een 'Puur Papier' project juli2013 en later voor Lek-art Culemborg - expositie Harkmannen Sjoerd Schwibettus in het Museum Elizabeth Weeshuis september 2014 - Onderstaande filmdocument laat de installatie van papier zien zoals opgebouwd in Orion - campus Wageningen University.


                                 



Met dank aan Hans Vernooij voor assistentie opbouw 1 mei 2013.
Onderstaande filmdocument is van National Geographic en laat de grootsheid zien van de natuur.



Berekening en verantwoording:

In de opgestelde berekeningen  IS GEEN REKENING GEHOUDEN MET HERGEBRUIK. Ook zijn de getallen niet helemaal nauwkeurig, ze geven een aardige indicatie aan. Bronnen: Trinity College Western Australie,  Technical Association for Pulp and Paper industry (TAAPI) en Amerca Forest en Paper Association.

WE WILLEN VOORAL SIMPEL STILSTAAN BIJ PAPIERGEBRUIK . DE HOEVEELHEID IS TERUGGEBRACHT NAAR 1 PAK A 4 VAN 80 GRAM EN 1 BLAADJE.

1 blaadje A 4 papier van 80grams is hetzelfde als 1 klontje suiker in gewicht.

1 pak A 4 (ream)  heeft 500 blaadjes en weegt 2,6 kg.

voor 1 ton = 1000 kg papier zijn 17 bomen nodig van 20 jaar oud

van 1 boom van 20 jaar oud kan 22,62 pakken A4 van 500 blaadjes gemaakt worden

voor 1 pak A4 (ream) van 500 blaadjes is dus 0,2262 boom van 20 jaar nodig.

Papiergebruik Wageningen Campus onderwijsgebouw in 2011 = 477.197kg                                    Dit staat voor 43% van totaal afval.  
Er zijn 8112,3 bomen van 20 jaar voor nodig wanneer dit papier geheel uit hard hout wordt gewonnen.

Het percentage hele bomen in papierwinning is waarschijnlijk rond 1/3 deel. Hele bomen zijn in dit geval kleine bomen die niet groot genoeg zijn voor houtproductie.
De rest wordt vanuit houtafval gemaakt zoals zaagsel en houtchips. Dit geldt in ieder geval voor Amerika; we nemen aan dat dit ook zo voor Europa geldt.

Gerekend naar de bronnen Trinity college in Australie weegt 3,63 m3   hardhout ongeveer 2000kg(2 ton) - 1500 m3  hout van de seguoia boom De President weegt ong. 413,22 x 2ton = 826,44 ton. Het verbruik van de campus Universiteit Wageningen bedroeg in 2011  - 477 ton.

Emmy Chau                                    www.emmychau.nl                  06-14121495

Sjoerd Schwibettus                  www.walkingfaces.nl                  026-4425015