Translate

zaterdag 15 juni 2024

De opening is om 13.00uur met een woord van Anouk Saleming, 'n performance van Anoushka Wielink en een kleine performance van het nieuwste werk '2 Pinokkio’s – 2 acteurs van hout' van Tijmen Brozius en mij. Ik hoop dat je mijn expositie wilt komen bezoeken, het boek Lijfelijke poëzie – theater in beweging, met daarin foto’s van theater in beweging wordt evenzo gepresenteerd. Op de expositie staan meer dan 150 platen van aluminium met formaat 80-40 cm en 40-40 cm waar de her gemaakte beelden op zijn afgedrukt. Door de ets-afdrukken op geborsteld aluminium doet de weerschijn van het licht de foto ets enigszins bewegen. De fotoplaten bestrijken de periode van 1974 tot nu (‘oant no ta’). Naast de foto platen staan er enkele sculpturen van mijn werk met maskers, video en ruggengraat.
Groet en tot op 1 van de dagen, Sjoerd Schwibettus.
06-14121495 (whatsapp)                                    https://mimeoost.walkingfaces.nl
                                                                             https://sjoerdschwibettus.blogspot.com

 

  

 

zondag 24 september 2023

Film premiere

 

Reserveren  https://forms.gle/iThFoBJxNRtL4MPj9  of scan de QR           

Filmhuis Oosterbeek-Weverstraat 85, 6862 DL Oosterbeek - 

vrij parkeren, en buiten winkelopeningstijden zonder parkeerschijf.   

(er zijn bij Raadhuisplein -AH grote parkeerplekken, of aan de straat.)          

Crowdfunding: Graag donatie voor de spelers en makers van film: 

Maak € 10 - € 20 - € 30 over naar:  

stichting Uppercut NL34RABO0191658251– 

Geen ticketverkoop – beperkt aantal plaatsen, wees er snel bij.             

RESERVEREN: https://forms.gle/iThFoBJxNRtL4MPj9  

DONATIE QR of via https://mimeoost.walkingfaces.nl




maandag 14 augustus 2023

 KUNST concept of ambacht

EW magazine

De teloorgang geldt niet alleen bij Beeldende Kunst maar ook bij Theater en andere disciplines. Er is wel een onderscheid tussen theatermaken+docentschap en uitvoerend acteur, danser. De eerst ingezette achteruitgang in omvang en belang van ambachtelijke vakken als mime, dans, acteren, muziek, zijn steeds meer merkbaar en zichtbaar. Het lijkt erop dat er ook bij uitvoerende podium kunsten vooral ingezet wordt op eigen concept en enkelvoudige stijl of kunnen voor specifieke uitvoeringen. Bij maken en docentschappen is het uitvoerende helemaal naar de achtergrond verdwenen en zijn vakken als mime, dans, muziek, acteren en vertellend theater alleen in geringe mate als trainingen aanwezig. De student hoeft niet meer te kunnen acteren, musiceren, regisseren, dansen, mimespelen maar moet meteen een eigen opvatting en conceptuele ideeen kunnen vormgeven voor groepen mensen in de samenleving.

Mime is een ambacht, mime acteur is een vakman

Zo goed als de illustratieve schilder of beeldende kant bij de beeldende kunst naar de achtergrond is verdwenen zo is de theater spelende en verhalende kant niet meer gewent bij de HBO theater en maken  (Docent Theater) en zie je ook dat de verdieping en training als danser bij de Docent Dans in vergelijking met 5 jaar geleden ver achterblijft. Er zijn minder specialisten en minder vakkrachten: docenten trainen niet meer maar begeleiden de student in zijn eigenheid.

Er wordt niet meer geleerd naar de werkelijkheid te kijken

Ik ben zelf van een generatie mime acteurs die het ambacht als belangrijkste zagen. We zagen ons niet zozeer als kunstenaar maar meer als een vakman. Trainen en discipline werd als hoogste goed gezien. En hoe gaat dit met kunst hoeden? De kunst hoeden betekent dat de instituten die zich met kunst bezighouden dit bewaren, bewaken en doorgeven. Het gaat hier om kunstonderwijs en musea en theaters. Is het kunst hoederschap in deze tijd afgelopen? Is er nog wel plaats voor experimentele kunst?



woensdag 19 juli 2023


Pause - Weight - Resistance - Hesitation - Surprise:

Het is een mime mantra. Volgens Thomas Leabhart bleef Etienne Decroux dit nadrukkelijk zeggen in zijn lessen mime corporel. De pause moet niet worden gezien als loslaten, 

Geen beweging zonder stop: 

Wat pause wordt genoemd is een stop - inhouden van een beweging, freeze tijdens de beweging in ontwikkeling, m.a.w. de spanning moet behouden blijven! Voor degenen die de view points vanuit mime kennen hebben we het dan over het stop motion principe: geen beweging zonder stop en andersom.  Ik pas stop motion als zeer elementair toe in de mime les methodiek om in het hier en nu te kunnen acteren met je fysiek. Er zijn talloze variaties zoals verschillende snelheden lopen, vallen-opstaan, in een stroom vertellen met eigen stem, met fluisteren en zingen, met een explosie vertrekken, met slowmotion ea.

Het gewicht laten zien en daarbij ook de tegenkracht is vanzelfsprekend voor ieder die wel eens mime acteren heeft gezien. In pantomime zit het nadrukkelijk illustratief: je laat door de tegenkracht de zwaarte van bijvoorbeeld een denkbeeldige koffer die je optilt, zien. Ook bij moderne dans kom je dit principe tegen in bijvoorbeeld de Martha Graham contraction techniek.

Change Plane - Change Level: 

nadrukkelijk toe te passen om zo alle interessante variaties op te zoeken en te laten zien. Plane is de verandering in het vlak: draaien dus! helemaal of in geisoleerde delen van het lijf.

Change Level is het niveau omhoog of naar beneden: er zijn verschillende niveaus op de grond, op de knieen, helemaal plat, en verschillende niveaus vanaf de voeten met gebogen knieen. 

Natuurlijk zijn hier dan nog niet de mogelijke veranderingen in lateraal vlak en in de diepte benoemd: ook hier kun je de variaties opzoeken en laten zien: naar voren, naar achteren, opzij.

'Sometimes people start with a story and they make a movement to fit the story. But I do the opposite: I make a story to fit the movement' 

Thomas Leabhart told us those words came from his teacher Etienne Decroux (workshop Zoom July 16 Pacific time 9.00hours from California USA). To illustrate the statement he did the triple designs with buste and ending with the tour Eiffel: Right - right - forward and tour Eiffel forward, or left right forward and tour Eiffel forward. Putting a story to it, you are surprised to find for example a small dog there on the floor. Of course those triple disigns can go backward as well: left-left-backward and tour Eiffel backward. When you put a story to that design it looks like you do a mediation-thought as you focus and line of the triple design is upwards.

Mimetheater - mime corporel/corporeal mime 

of abstract mimetheater,  vergelijk ik vaak met associatief denken - het publiek maakt zijn eigen verhaal en ziet er heel veel verhalen in. Oudere mensen plakken er verhalen van de oorlog op en jongere generaties zien er heel concreet dichtbij verhalen in van aantrekken en afstoten en drama soaps van televisie. je kunt ook denken aan De Stijl: Theo van Doesburg schilderde eerst een koe in het weiland realistisch en begon van daaruit studies te maken: eerst werd het kubisme met allemaal kleur vlakken en lijnen en daarna werd het zijn - De Stijl (of ook wel Bauhaus kunst) met alleen nog lijnen. De koe in het weiland is niet meer te herkennen, maar als je er een verhaal bij zoekt, dan is ie er weer.

Teun is op visite 

en hij maakt na ons potje schaak, een beeld van klei. Matthias is er ook maar even naar de winkel met Emmy. Hun kleinere 2 ling zussen Anne Linde en Vera Mara werken ook aan tafel met klei. Er ligt allerlei gereedschap voor op tafel, snij draad, klei plamuurmessen van hout, spatels en een grote chamotte klei brood. Teun is klaar: hij heeft een olifant gemaakt zegt ie, en begint over zijn creatie te lachen terwijl ie het zegt. Realistisch is de olifant niet, maar ik vind 'em best heel goed gelukt. Een titel erbij zetten helpt om de associatie over het beeld - betekenis richting te geven. Je verzint een verhaal bij het beeld, niet andersom. We luisteren naar muziek, de muziekcompositie van Breekbaar mime+danstheater waarvoor ik alle composities maakte in beweging. We horen achtereenvolgens 3 portretten in geluidseffecten van voetstappen, ritssluitingen, brekende takjes, glaswrijven, piepjes, ademhalingen, scheurgeluiden, krakende planken, fluittonen, vogelgeluiden van kraaien en merels, wind, schuurgeluiden, uitroepen, neerzet en valgeluiden, en meer. Wat kwam eerst de geluidscomposities of de beweging? Ik maakte eerst de 3 portretten in geluids effecten en voegde veel geluiden achter elkaar met een zekere dynamiek erin zodat door de lengte, herhaling, tijd,  een patroon hoorbaar werd die associatief met de persoon-danser-mimespeler voor ogen een typerende en persoonlijke motoriek en beweging concreet maakte.

Stiff and not breathing

 'What is your critique of Corporeal Mime', Thomas Leabhart asks me. Stiff he says before he lets me answer. I can not other that acknowledge and add in response: yes and not breathing. Especially in the beginning of mime in the Netherlands, we found it stiff and not breathing, not expressing, robotlike. 'Since mid 60th I worked on exact opposite: it take years and age...' he says.

'Where ever there is tension, there will be attention....of the audience.' 

I am quoting Leabhart here from his Zoom video class July 15, 2023. Then he asks me 'What is this called?' as he makes a triple design with his head(rotation/lateral inclination and inclination forward) and gesturing with hands and arms to the rest of his body. 'It is called the bottle. If the head moves, the bottle seems unmobile. But it is not! It is moving on inside: there are lines of force working on and breathing.'

Expositie wandering in heaven and earth in De Nieuwe Ruimte, Velp


De expositie is een groeps expositie met Yvonne Evers, Emmy Chau, Feilin Han, opening Sjoerd Schwibettus op zondagmiddag 2 juli 2023.

Zet er een lijstje om heen en dan wordt het kunst

Het 'change plain and level' - principe is in deze openingsact toegepast omdat de lijnen van de verschillende lijstjes andere perspectieven geven als je met ze speelt in de ruimte door draaiingen en niveaus en het lichaam door de lijstjes kruipt, stapt, aantrekt. Als 2 identieke lijstjes van 30-40cm worden gebruikt ontstaat er een continue tekening in de ruimte in 3d en wordt het extra spannend als het lichaam zich door de krappe maat zich er door heen wurmt. Er ontstaan associatief vanuit de beweging en de posities allerlei associaties in verhaal: zo lijkt het alsof het lijstje een vreemd soort jas wordt als je 'em aantrekt en lijkt het een kleine goederenlift als je er laag bij de grond instapt en de lijst naar boven verplaatst of het wordt een raam dat je opent en waar je doorheen reikt. In het mime theater wordt vooral vanuit de beweging als onderwerp een verhaal gebouwd, meestal associatief en thematisch gericht. De beweging zelf is de Protagonist. In het Aristoteliche verhaal (Griekse drama)is de Protagonist de held van het verhaal met wie we ons identificeren en die door zijn Tragic Flaw ten val komt. De Tragic Flaw is een vaak een karaktertrek die hem tenslotte de kop kost. Er zijn verschillende invloeden in het verloop van het verhaal: Na de expositie is het motorische moment de sleutel die het verloop in werking zet en in de ontwikkeling speelt Deux ex Machina een belangrijke rol: de invloed van buitenaf, de 'goddelijke ingreep', toeval of anderszins laat het verhaal een andere weg inslaan welke ja anders niet verwacht zou hebben in het eerst ingezette verloop. Nog steeds is in het zgn repertoire toneel, oftewel het representatie theater, en ook in de filmwereld en in de literaire wereld-het geschreven boek,  het Aristotelische concept voor het verloop van het verhaal een uitdrukkelijk uitgangspunt en gegeven. Het mime theater staat hier haaks op en hanteert veelal andere uitgangspunten in het maakproces en voor het publiek. Veranderingen van perspectief, het hier en nu, beweging als protagonist zijn de belangrijkste, waardoor het publiek als vanzelf verstoord of in de war gebracht, zelf gaat associeren. Mensen vragen vaak naar de bedoeling en vertellen dan wat ze zelf voor verhaal hadden bedacht terwijl ze keken. Dat is prachtige feedback. Het laat ook zien dat ieder persoonlijk eenzelfde mime of fysiek theater anders interpreteert.

Dreams of zebra and man

'Dream of Zebra and Man' is een imposant stuk: lino druk van 225 x 145 cm papier. Er is ongelooflijk veel dichtheid, iedereen zit op elkaar, lopen bijna over elkaar heen, zitten in elkaars weg, het lijkt op een volkstelling maar er zijn zebra's overal en ieder individu lijkt te dromen of te verlangen, dream is in verschillende talen Chinees, Engels, Nederlands op of bij hoofden geschreven, in karakters erbij of erin vermeld. De zebra is het enige paardsoort die niet te temmen is. Gaat het hier over vrijheid, vluchtelingen? De terra cotta figuren aan weerszijden zijn 'opgehangen' en lijkt te verwijzen naar oorlog en strijd, de figuren onder het papier lijken wachters. De hoeveelheid figuren lijkt eindeloos, buiten de tijd en toch zijn allen gevangen.



 







vrijdag 7 oktober 2022

een mime, dans en acrobatiek sprookje in Rozet Arnhem

   Muziek die gebruikt wordt is een compositie Dubbelgeluk van Jaap Berends=gitaar met Sarah Walder-cello, 

   Tessa Zoutendijk-viool en Tjerk van der Ham-accordeon

   De geluidseffecten compositie, de tekst en de installatie is van Sjoerd Schwibettus.


    ga naar https://forms.gle/4WqnifBasqbQ3QPy9 voor kaarten en reserveren


woensdag 2 februari 2022

reserveren noodzakelijk op pauline@walkingfaces.nl


"De zeldzame keer dat ik persoonlijk geraakt wordt, weet ik niet wat ik moet doen: het besef dat ik het niet weet, dat mijn ogen naar binnen glijden en struikelen over het moment.....dat ik het niet weet.....

Het doorgronden begint dan: op zoek naar de binnenkant, naar het moment waar het begon, waar je naar terug verlangt." (teksten voorstelling ontstaan vanuit de toevallig aanwezige krant in repetities)

Walking Faces - Mime Oost maakt lijfelijke poëzie. De sculptuur van de mens is uitgangspunt, living statues, het zgn. statuaire mobile.  Het bewegingspel is intiem, persoonlijk, jong en oud, een helder verhaal, mimearticulaties en slapstick. De beeldende installatie bestaat uit verschillende onderdelen van een opengezaagde en verbouwde Weber pianola met luchtslangen. De toetsen hangen in de lucht in de de golfvorm van een ruggengraat. Marten Vellema maakte hiervoor een compositie en speelt live ook de hangende toetsen en op eigen toetsenbord/piano. De mechaniek is als een grote muziekdoos en met DE TIJD verbonden: alles piept, en knarst, zuigt en draait, Het is ook een metafoor voor het menselijk lichaam met asjes, draadjes, hamerslagen, adem, actie, reactie en het klavier als ruggengraat.

"De nieuwsgierigheid maakt altijd dat ik wil weten hoe het werkt. ook toen al als kleine jongen haalde ik de Hema wekker uit elkaar om binnenin te kijken. En dan ging ie ook weer helemaal in elkaar. Altijd bleef er dan een onderdeeltje over, toch werkte ie weer maar dan anders." (Sjoerd Schwibettus, maker van installatie en mime compositie)

De compositie is mede gebaseerd op mime etudes die met Claire Heggen in Parijs in samenwerking met Sjoerd Schwibettus en Anoushka Wielink in 2015 zijn ontstaan. Deze etudes zijn na 2015 niet verder uitgevoerd. Met de volmaking van het installatiebeeld dat oorspronkelijk al voor idee scenario en compositie van het mimespel werd bedacht en geinitieerd, kwam het mime materiaal tot leven in 2018 met Steef Kersbergen.